Miesięcznik Dzikie Życie

12-1/42-43 1997/1998 Gru 1997 / Stycz 1998

Wezwanie do działania

Konferencja 5 lat po Rio zakończyła się totalnym fiaskiem. Wciąż nikt z możnych tego świata nie zamierza uczynić niczego, by zmienić kierunek marszu cywilizacji do samozagłady. Liczy się tylko ekonomia zbudowana na fikcyjnych, nierealnych wartościach i indywidualistyczny egoizm. Dlatego publikujemy poniżej tekst-apel światowej sławy naukowca, prof. Davida Suzuki, laureata m.in. nagrody UNESCO, stawiającej go obok Bertranda Russella, Juliana Huxleya i Margaret Mead (kilka lat temu w polskiej telewizji mogliśmy oglądać filmy przyrodnicze komentowane właśnie przez niego) oraz Anity Gordon, autorki książek i producentki nagradzanych programów telewizyjnych i radiowych. Apel pochodzi z obwoluty książki It’s a Matter of Survival wydanej w Kanadzie, USA i Australii).

Wzywamy do działania. Nie możemy już dłużej trwać w luksusie zamykania oczu na rzeczywistość: większość życia naszej planety umiera z naszej przyczyny, z przyczyny, którą jesteśmy wszyscy. Nieustanny, gwałtowny wzrost liczby ludzi na ziemi, nienasycona konsumpcja zasobów naturalnych i nieustanne zanieczyszczanie świata wokół nas doprowadziły do zagrożenia dla cywilizacji nie znanego nigdy wcześniej.

Naukowcy mówią nam, że pozostała jeszcze tytko jedna dekada – ta najbliższa – żeby uniknąć katastrofy, by ocalić naszym dzieciom przyszłość; mówią, że jeśli chcemy uniknąć głodu na wielką skalę, chorób i wojen, niezbędne są radykalne zmiany na poziomie społecznym i na poziomie naszego własnego życia.

Doszliśmy do tego punktu ponieważ uparcie czepiamy się wiary w to, co nazwaliśmy tzw. świętymi prawdami; chociaż nie są one ani święte, ani prawdziwe. Te prawdy zawierają przekonanie, że przyroda jest nieskończona, że wzrost to postęp, że nauka i technologia mogą rozwiązać nasze problemy, że możemy dowolnie dysponować przyrodą i że możemy być gospodarzami przyrody. Jeśli będziemy upierali się przy tych świętych prawdach doprowadzi to do zniszczenia tego, co znamy dziś pod nazwą cywilizacji.

To co chcemy powiedzieć wymaga od nas wszystkich znacznie więcej niż tytko recyklingu papieru i kompostowania odpadków żywności. Musimy ustanowić nowe priorytety i nowe wartości. Społeczności na całym świecie muszą podjąć szybką i radykalną transformację. Będziemy musieli masowo odciąć się od trendu konsumpcji, zaprzestać emisji spalin, niszczenia dzikiego życia, produkowania toksycznych odpadów i powstrzymać wzrost populacji.

Oboje mamy nadzieję, że jednak to jest możliwe. Będąc ludźmi mamy możliwość rozpoznania tej potrzeby zmiany i obrania nowego kierunku.

Jesteśmy w stanie zrozumieć potrzeby przyszłości. Cechą naszego gatunku jest miłość swoich dzieci i dążenie do ich ochrony. Są dla nas czymś najważniejszym. Nie możemy się zgodzić na skazanie ich na życie pełne cierpienia i rozpaczy. […]

Jest to jednak sprawa nie cierpiąca zwłoki, a czasu pozostało już bardzo mało.