Miesięcznik Dzikie Życie

12-1/31-32 1996/1997 Gru 1996 / Stycz 1997

Co można robić dla przyrody?

Co jakiś czas w listach do „Pracowni” pojawiają się pytania co można robić dla przyrody kiedy jest się osamotnionym w swoich poglądach, kiedy jakaś sytuacja zmusza do protestu lecz czujemy się bezradni. Dla wszystkich, którzy mają duszę aktywistów przedrukowujemy materiał opublikowany w „Informatorze” Pracowni w sierpniu 1991 roku:

Zasady działania w obronie przyrody

  • Krytykujcie przede wszystkim politykę i instytucje, a nie pojedyncze osoby.
  • O skuteczności akcji radykalnych decyduje to, czy uda się do nich pozyskać znane osoby budzące zaufanie i czy akcja porusza serca przeciętnych ludzi. Akcja arogancka zniechęca społeczeństwo.
  • Warto organizować tzw. „akcję tło”, której żądania są tak wygórowane, że na jej tle właściwa akcja wydaje się przekonywująca dla ogółu.

Planując podjęcie akcji lub kampanii rozważ, które z przytoczonych poniżej narzędzi będą ci pomocne i dopisz własne pomysły:

  • Przeprowadzenie referendum.
  • Zorganizowanie sabotażu ekologicznego.
  • Zorganizowanie blokady.
  • Przykucie się do drzwi, barier, pojazdów.
  • Zorganizowanie grupowego pochodu (marsz, przejazd rowerami, autobus akcji, przepłynięcie na łodziach, symboliczny pogrzeb, pielgrzymka itp.).
  • Duży balon lub wiele balonów, latawców z hasłami informacja w internecie.
  • Teatr uliczny (kostiumy, maski).
  • Ulotki (rozdawane ludziom, wkładane pod wycieraczki samochodów) i plakaty.
  • Debaty: dialogi, mediacje, dyskusje panelowe, konferencje, seminaria.
  • Transparenty (na budynkach, konstrukcjach, drzewach).
  • Pisanie haseł bezpośrednio na krytykowanych obiektach, chodnikach, ścianach, samochodach…
  • Głodówki lub urządzenie „uczty z okazji.”. Wydawanie posiłków z intencją wspierania kampanii.
  • Zapraszanie do czynienia darów (finansowych, materialnych i ze swojego czasu).
  • Wspieranie osób, które działają na rzecz przyrody lub konkretnej kampanii (aktywistów, dziennikarzy, polityków).
  • Świętowanie (organizowanie świąt, rytuałów, festiwali).
  • Koncerty, występy muzyczne (indywidualne i trasy koncertowe).
  • Wykłady, prelekcje dla istotnych dla kampanii środowisk.
  • Informacja poprzez głośnik z samochodu.
  • Lawina telefonów i faxów pod wskazany numer, a także do mediów.
  • Telefoniczne drzewo: telefonujesz do znajomych prosząc, by każdy zadzwonił z tą samą sprawą do trzech swoich znajomych itd.
  • Szantaż społeczny: publiczna informacja o podjęciu lub zawieszeniu akcji w zależności od decyzji władz.
  • Pisanie listów (np. z żądaniami, ale także z podziękowaniami do ministra za to, co chciałbyś, żeby uczynił), zakładanie klubów pisania listów.
  • Publikowanie do wiadomości list nazwisk i adresów.
  • Żarty (zabawne symbole, papierowe modele, ośmieszanie niszczycieli przyrody).
  • Czuwanie (palenie świec, siedzenie w ciszy, bez rozmów, np. tylko z napisanymi hasłami).
  • Opracowanie raportów.
  • Rozsyłanie informacji prasowej.
  • Opracowanie listy danych źródłowych, katalogu.
  • Naklejki na listy, nalepki, naszywki…
  • Koszulki z nadrukami.
  • Biuletyn informacyjny poświęcony kampanii.
  • Wydanie kalendarzy, pocztówek.
  • Tworzenie koalicji.
  • Wystawy artystyczne.
  • Bojkot płacenia lub kupowania.
  • Dramatyczne akcje indywidualne.
  • Aresztowanie lub użycie wobec obrońców przyrody siły na oczach świadków, mediów.
  • Zdobywanie zwolenników, tworzenie społ. lobby.
  • Tworzenie grup „swoich fachowców”.
  • Tworzenie lokalnych zespołów ekspertów i publikowanie ich niezależnych informacji.
  • Głośne sygnały (syreny, dzwony).
  • Tworzenie grup kościelnych i religijnych.
  • Wielkie grafy uliczne (np. wykresy namalowane na ścianach lub ulicach ukazujące ile czego tracimy).
  • Lansowanie swoich liderów.
  • Tworzenie poparcia z zagranicy.
  • Eko-plotki (np. tablice informujące, że na terenie występują jadowite żmije, wścieklizna itp.).
  • Akcje w budynkach władzy.
  • Akcje dzieci.
  • Zestawianie informacji oficjalnych z prawdziwymi.
  • Listy informujące co jest do zrobienia.
  • Modlitwa, medytacja.
  • Siting (siedząca okupacja miejsca).
  • Celowe łamanie złych praw i regulaminów.
  • Wskazywanie alternatyw do krytykowanego stanu.
  • Treningi dla aktywistów.
  • Dopisz swoje pomysły…